Είναι ένα βλέμμα που σε υπνωτίζει όπως η κόμπρα το θύμα της, μια φωνή που σ' αιχμαλωτίζει και σε κάνει να παραδίνεσαι άνευ όρων ....Είναι αυτό που σε κάνει να λες -Μαζί σου θα κυλιστώ και στη λάσπη. Κανείς δεν είπε ότι το κάρμα βρίσκεται πάντα ακριβώς δίπλα μας .Μπορεί να μας έχει αγγίξει ενώ δεν μας ακούμπησε ποτέ.Μπορεί να ζει σε άλλη πόλη ή και να βρίσκεται εκτός συνόρων .Μπορεί να είναι το πρόσωπο που μιλάς ώρες στο τηλέφωνο και το συνάντησες σε ένα chat γνωριμιών ή ένα άλλο που συνάντησες οπουδήποτε κι απλά το προσπέρασες (Να γιατί η παρατήρηση κάνει καλό καμιά φορά.).Μπορεί να είναι το άτομο που έκανες σεξ πέρυσι το καλοκαίρι -πίστεψες θα ξεχαστεί αλλά ακόμα το επιθυμείς απελπισμένα -Οχι το σεξ ,το άτομο ''μη τα μπερδεύουμε''.Έχεις σκεφτεί ότι στο επόμενο add στο facebook μπορεί να υπάρχει το κάρμα σου ;Γι ΄' αυτό πρόσεχε ποιόν/ποια απορρίπτεις ...Θα μου πεις δεν γνώρισες τη καρμική σου σχέση έξω στη πραγματική ζωή ,θα τη βρεις στην οθόνη του pc κι όμως μη το γελάς -Τα πιο απίθανα ,είναι απίθανα μέχρι να μας συμβουν.Δεν πας εσύ στο κάρμα ,ούτε αυτό έρχεται σε σένα, κάποια πράγματα είναι ορισμένα από το σύμπαν ακόμα κι αν το κάρμα βρίσκεται στην Αμερική .Αν είναι γραφτό να το συναντήσεις ,θα το συναντήσεις. Πώς ξεχωρίζουμε όμως το κάρμα απο έναν απλό ενθουσιασμό μέσα απο το πλήθος κόσμου που συναναστρεφόμαστε καθημερινά; Το πράγμα είναι απλό ,Το κάρμα μιλάει απο μόνο του...Υπάρχει κάτι γνώριμο στην ατμόσφαιρα σαν να υπήρξατε μαζί απο μια προηγούμενη ζωή. Διαβάζει ο ένας τη σκέψη του άλλου ,σου δίνει αυτό που θες πριν καν το ζητήσεις και το αντίστοιχο .Νιώθουμε σα να γνωριζόμαστε χρόνια, σα να χουμε ζήσει κοινή προηγούμενη ζωή τόσο που στην πρώτη συνάντηση δεν ρωτάει κανείς για το παρελθόν παρά μόνο για το παρόν κι αν τε για ένα επικείμενο ταξίδι -οι δυο μας -στο μέλλον .Το καρμικό contact γίνεται με τα μάτια κι αν για τον οποιοδήποτε λόγο δεν μπορούμε να είμαστε μαζί, επικοινωνούμε με το νου .Το κάρμα σε καλεί κι αυτό συμβαίνει δυνατά , μόνο μια φορά ...
Κι αν το Κάρμα μας είναι σε απόσταση ...Η αληθινή εμπειρία της ελευθερίας είναι να έχεις το σημαντικότερο πράγμα στο κόσμο χωρίς να είναι κτήμα σου. Σημασία δεν έχει που βρίσκεται το κορμί αλλά που ταξιδεύει η ψυχή .Σημασία δεν έχει που βρίσκεται το κάρμα μας αλλά να υπάρχει κάπου αυτό . Η συνάντηση μαζί του είναι ένας θείος χορός .Όταν συναντιόμαστε είμαστε δυο θεϊκές ενέργειες,δύο συγκρουόμενα σύμπαντα .Αν η συνάντηση δεν ενέχει 'τον απαιτούμενο σεβασμό, το ένα σύμπαν καταστρέφει το άλλο.Αφήνουμε πολλές φορές τη ζωή να κάνει τις επιλογές της για μας αντί για μας .Ας το ρισκάρουμε και στο κάρμα μας .Αν είναι να έρθει, θα έρθει .Ίσως κανείς να μην έχει γιορτάσει τη διαφωτιστική ικανότητα της φύσης όσο οι Κινέζοι, ,αντανακλά γι' αυτούς τις διαχρονικές αλήθειες του Tao Te Ching:
ΤΟ ΤΑΟ ΔΊΝΕΙ ΖΩΉ
ΣΕ ΌΛΑ ΤΑ ΠΡΆΓΜΑΤΑ
ΤΟ ΤΕ ΤΑ ΕΚΠΛΗΡΏΝΕΙ
Η ΦΎΣΗ ΤΟΥΣ ΔΊΝΕΙ ΣΧΉΜΑ
Η ΖΩΉ ΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΏΝΕΙ .
Αφιερωμένο ...''στο κάρμα μου''που ακόμα δεν το έχω δει αλλά το έχω ακούσει....
Καλημέρα και Καλή μας Εβδομάδα
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009
Το να ζείς πλέον δεν ειναι ο κανόνας είναι η εξαίρεση στο κανόνα.
Τo non stop αγχος της καθημερινοτητας ειναι ο προσωπικος δαιμονας ολων μας γι ‘αυτο τρεχουμε και δεν φτανουμε.Ο κοσμος ..._που παει ο κοσμος; Εχω πια βαρεθει να ακουω αυτη την ατακα παντου.Οπου παμε ....παμε ,σημασια εχεις πως παμε; Aλλοι πανε απο τις σκαλες αλλοι απο το ασανσερ ,αλλοι τρεχουν κι αλλοι δεν μπορουν να παρουν τα ποδια τους, σιγουρα ομως υπαρχουν κι εκεινοι που εχουν αλλους να τρεχουν γι’ αυτους .Το τρεχω ειναι το μοτο της εποχης ,το σημα κατατεθεν του 21ου αιωνα και μη πειτε πως διαφωνειτε -οποιον και να ρωτησεις γυρω μας /Τι κανεις Μαρια ; Tρεχω ...Τι κανεις Γιαννη; Tρεχω .Ολοι τρεχετε ρε παιδια_ κι ολο στην ιδια θεση σας βρισκω, τι γινεται το μετανιωνεται στου δρομου τα μισα και παλι απ’ την αρχη. Ειχα ενα τηλεφωνημα χθες απο ενα φιλο δημοσιογραφο -περιμενει τα χριστουγεννα καθως μου ειπε να ‘’ζησει’’ κι οπως πολυ καλα το τοποθετησε τωρα -υπαρχω – δεν -ζω -...(Μπορει κι εγω τωρα που γραφω αυτο το κειμενο να εχω την αισθηση οτι ζω κι ειναι αληθεια, ''ζω'' οταν δημιουργω, μπορει μετα αφου τελειωσω να επιστρεψω στη κατασταση του απλα ''υπαρχω''). Εχουμε αναρωτηθει ποτε ποσες στιγμες απλα υπαρχουμε και ποσες ζουμε πραγματικα ..Ειναι απ’ τις φορες που η σιωπή με νικησε δεν μπορεσα να συνεχισω το διαλογο σ’ αυτη τη βαση γιατι θα απαντουσα φιλοσοφικα και θα μου το κλεινε και πολυ καλα θα κανε δηλαδη,ειναι φορες που η φιλοσοφια μοιαζει να ειρωνευεται τη πραγματικοτητα,ιδιαιτερα οταν η τελευταια μας ξεπερνα.Ομολογω πως εχω πιασει τον εαυτο μου να πεφτει στη παγιδα του απλα -υπαρχω- δεν -ζω- αλλα μαζι με μενα ποσοι ακομα και δεν το ξερουν; .Δεν ειναι διλημμα ουτε επιλογη ειναι καταναγκαστικη συνθηκη ...Αν ζουσαμε ολες τις στιγμες η αδρεναλινη θα χτυπουσε κοκκινο επι μονιμου βασεως ,τις φορες λοιπον που αυτη πεφτει στο μηδεν ,καθενας απλα υπαρχει .Αυτος ειναι ενας λογικος διαχωρισμος να ξεχωριζουμε τη μια κατασταση απο την αλλη .Απο το να βρουμε το τροπο να ζουμε ειναι προτιμοτερο να ξεκινησουμε απο το τι μας ανεβαζει την αδρεναλινη ΄..Και δεν μιλαω για να σκαλφαλωσουμε στο Εβερεστ η να παρουμε ενα 4x4 και να διασχιζουμε ποταμια ,να δουμε στα πιο καθημερινα πραγματα τι ειναι αυτο που μας ''ζει''...Ετσι λοιπον φτιαχνουμε δυο λιστες με τα πανω και τα κατω ...και στο τελος της εβδομαδας κανουμε τον απολογισμο μας, αρχικα θα ειναι καλα να ισορροπησουμε τη κατασταση δεν μπορουμε να φτασουμε ξαφνικα απο τη μια κατασταση στη αλλη η διαδρομη θα ειναι συναρπαστικη και η εμπειρια πολυτιμη .
Χαμογελα_ ειναι η καλυτερη δραστηριοτητα των χειλιων....
Γιατι οχι... Απολαυσε φαγητο με ξωτικες γευσεις μπορει να μη πας στην ινδια αλλα μπορεις να τη φερεις στο πιατο σου .Δεν χρειαζεται να φυγεις για να ταξιδεψεις υπαρχουν κι εναλλακτικες λυσεις... Πηγαινε σινεμα η για ενα ποτο μεσα η εξω απο το σπιτι και με τη κριση που υπαρχει -τωρα -μεσα θα ειναι ακομα καλυτερα.Διπλα στο τζακι με κερια αναμμενα και μουσικη στα αναλογα ντεσιμπελ ειναι κατι που το επιβαλλουν οι γιορτινες νυχτες. Αρχισε το τρεξιμο αλλα οχι με τη παραπανω εννοια του δεν-προλαβαινω- να -κανω- τιποτα-για-τον-εαυτο-μου αλλα ως σωματικη ασκηση-οι ινδιανοι ταραχουμαρα τρεχουν πολλα χιλιομετρα τη μερα και ζουν 100 χρονια μ αυτο το μυστικο .Και να φανταστεις οτι οι περισσοτεροι δεν φορανε παπουτσια- .Οχι καθε μερα το ιδιο και καθε μερα το ιδιο. Το πολυ το καθε μερα ειναι συνήθεια ,όχι απολαυση (αυτο ισχυει και για το σεξ).Θα δεις η ζωη σου δεν θα ειναι πια μιζερη .Η ζωη ειναι στα χερια μας κι ο χρονος για να την εκμεταλλετουμε ειναι ο ιδιος με τις ωρες που δοθηκαν στον Παστέρ,τον Μικελάντζελο,τη μητέρα τερέζα,τον Λεονάρντο ντα Βίντσι τον Άλμπερτ Αινστάιν .Ο κοσμος ειναι οπως εμεις οι ιδιοι.Ο κοσμος ειναι το κατοπτρο μος. Οπου τον παμε, παει .
Το να ζείς πλέον δεν είναι ο κανόνας είναι η εξαίρεση στο ΚΑΝΟΝΑ.''Ζείς τη στιγμή που το μυαλό αδειάζει απο σκέψεις κι αυτές οι στιγμές είναι δυο- η μια όταν χαλαρώνει κι η άλλη όταν αφήνεται στο κίνδυνο . Δεν έχει σημασία η διάρκεια που ''ζείς'' -αυτη τη στιγμή- .Σημασία έχει να τη ''ζείς'' .
Τη ζωή είναι καλό να τη ζείς με τους δικούς σου κανόνες ,το καλύτερο όμως είναι εκεί που δεν το περιμένεις να σπάνε οι κανόνες και να συμβούν ανατροπές.
Καλημέρα και καλό Weekend
Το πρωτελευταίο αυτού του χρόνου, άντε να το ζήσουμε!
Χαμογελα_ ειναι η καλυτερη δραστηριοτητα των χειλιων....
Γιατι οχι... Απολαυσε φαγητο με ξωτικες γευσεις μπορει να μη πας στην ινδια αλλα μπορεις να τη φερεις στο πιατο σου .Δεν χρειαζεται να φυγεις για να ταξιδεψεις υπαρχουν κι εναλλακτικες λυσεις... Πηγαινε σινεμα η για ενα ποτο μεσα η εξω απο το σπιτι και με τη κριση που υπαρχει -τωρα -μεσα θα ειναι ακομα καλυτερα.Διπλα στο τζακι με κερια αναμμενα και μουσικη στα αναλογα ντεσιμπελ ειναι κατι που το επιβαλλουν οι γιορτινες νυχτες. Αρχισε το τρεξιμο αλλα οχι με τη παραπανω εννοια του δεν-προλαβαινω- να -κανω- τιποτα-για-τον-εαυτο-μου αλλα ως σωματικη ασκηση-οι ινδιανοι ταραχουμαρα τρεχουν πολλα χιλιομετρα τη μερα και ζουν 100 χρονια μ αυτο το μυστικο .Και να φανταστεις οτι οι περισσοτεροι δεν φορανε παπουτσια- .Οχι καθε μερα το ιδιο και καθε μερα το ιδιο. Το πολυ το καθε μερα ειναι συνήθεια ,όχι απολαυση (αυτο ισχυει και για το σεξ).Θα δεις η ζωη σου δεν θα ειναι πια μιζερη .Η ζωη ειναι στα χερια μας κι ο χρονος για να την εκμεταλλετουμε ειναι ο ιδιος με τις ωρες που δοθηκαν στον Παστέρ,τον Μικελάντζελο,τη μητέρα τερέζα,τον Λεονάρντο ντα Βίντσι τον Άλμπερτ Αινστάιν .Ο κοσμος ειναι οπως εμεις οι ιδιοι.Ο κοσμος ειναι το κατοπτρο μος. Οπου τον παμε, παει .
Το να ζείς πλέον δεν είναι ο κανόνας είναι η εξαίρεση στο ΚΑΝΟΝΑ.''Ζείς τη στιγμή που το μυαλό αδειάζει απο σκέψεις κι αυτές οι στιγμές είναι δυο- η μια όταν χαλαρώνει κι η άλλη όταν αφήνεται στο κίνδυνο . Δεν έχει σημασία η διάρκεια που ''ζείς'' -αυτη τη στιγμή- .Σημασία έχει να τη ''ζείς'' .
Τη ζωή είναι καλό να τη ζείς με τους δικούς σου κανόνες ,το καλύτερο όμως είναι εκεί που δεν το περιμένεις να σπάνε οι κανόνες και να συμβούν ανατροπές.
Καλημέρα και καλό Weekend
Το πρωτελευταίο αυτού του χρόνου, άντε να το ζήσουμε!
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
Μη φοβάσαι για το μέλλον ,μη θρηνείς για το παρελθόν .
Κράτα το παρελθόν σε μια σπηλιά ,το μέλλον πίσω απο τον ορίζοντα κι άφησε το παρόν να προβάλλει τόσο μεγάλο ,ώστε να μη μπορείς να δεις τίποτε άλλο,εκτός κι αν τεντωθείς επίτηδες για να ρίξεις μια ματιά.
Ο Φρόιντ πίστευε οτι τα παιδικά μας χρόνια μας κάνουν αυτό που είμαστε .Τα πέντε πρώτα χρόνια .Εκεί μπαίνουν οι βάσεις μιας ολόκληρης ζωής .Ακόμα κι αν δεχτούμε αυτό τον ισχυρισμό τίποτα δεν μπορεί να καταρρίψει την απόδειξη
οτι το μέλλον αρχίζει πάντα τώρα.Τι γίνεται όμως όταν το παρελθόν δεν αφήνει να ακολουθήσει κανείς το δρόμο για το μέλλον ;΄Όλοι έχουμε νιώσει άγνωστες φωνές μέσα μας που δεν τις ελέγχουμε να ζητούν ελεημοσύνη και φαντάσματα στιγμές να απαίτουν δικαιοσύνη .Είναι στιγμές που ο εαυτός βυθίζει το κεντρί στο ίδιο του το σώμα ,όπως ο σκορπιός .Κι ενώ εχει βιώσει μια φορά το πόνο σαν άλλος αναστενάρης ''βιάζει ''ο εαυτός τον εαυτό να ξαναζήσει την απωθήμενη τραυματική μνήμη ως καθαρτικό και ανώδυνο σύμπτωμα της ολικής του μεταμόρφωσης σε ένα νεο εαυτό που ανατέλλει μετά την αυτοκαταστροφή .Αυτοκαταστροφή που είναι σημαντική γιατί μόνο μέσα απ' αυτή μπορούν το είναι κι η ψυχή να αναγεννηθούν .Κι αν ακόμα εξακολουθείς να πέφτεις στη παγίδα ,κι αν ακόμα δεν μπορείς να προσπεράσεις αυτο το λάθος;
''Βγάλε αυτό το λάθος έξω απο τη σπηλιά .Συρρικνωσέ το τόσο ώστε να γίνει μια πανομοιότυπη του μινιατούρα .Κρατήσε τη εικόνα μέσα στην τσέπη σου σαν φυλακτό,σαν υπενθύνιση ,για να μη δώσεις ξανά στο λάθος ζωή.Όποτε νιώθεις να ξαναπέφτεις στην ίδια παγίδα ,βάλε το χέρι σου στη τσέπη και νιώσε το λάθος αιχμηρό ανάμεσα στα δαχτυλά σου.Άφησε τη χειρονομία αυτη να αποκρούσει το σφάλμα.''
Θάψτε το παρελθόν αν δεν θέλετε να σας θάψει αυτο.Οι άνθρωποι που ζουν με το παρελθόν έχουν κάνει φαντάσματα τους εαυτούς τους .Η νοσταλγία είναι ένας βρικόλακας .Θυμάσαι τη Μις Χάβισαμ, τη πικραμένη γεροντοκόρη στις Μεγάλες Προσδοκίες του Ντίκενς;Προδομένη,την ημέρα του γάμου της,απο τον αγαπημένο της ,ακόμα περιπλανιέται στη ζοφερή της έπαυλη με το νυφικό της,μια φυλακισμένη του παρελθόντος.Η ζωή είναι σύντομη που δεν περισσεύει καιρός για τα περασμένα.Ο ζωντανός δυναμικός άνθρωπος λέει ο Γκαίτε πρέπει να κρατά απο το παρελθόν μόνο τα σωστά (Οι αναμνήσεις είναι ο μοναδικός παράδεισος απο τον οποίο δεν μπορεί κανείς να μας διώξει )και να προσθέτει καινούρια που κι αυτά θα δοκιμαστούν . Οι χαμένοι ζουν στο παρελθόν .Οι νικητές μαθαίνουν απο το παρελθόν (ιχνογραφεί μια συνεχή γραμμή μέσα απο τις αλλαγές που βιώσαμε)και απολαμβάνουν να δουλεύουν στο παρόν για να κερδίσουν στο μέλλον .Οι πιο μεγάλες ομορφιές της ζωή μας βρισκονται μπροστά μας .Μόνο όσοι δεν ξέρουν να ζουν το σήμερα ,ζουν με το παρελθόν.
Καλημέρα με εσωτερική αρμονία και τύχη!
Ο Φρόιντ πίστευε οτι τα παιδικά μας χρόνια μας κάνουν αυτό που είμαστε .Τα πέντε πρώτα χρόνια .Εκεί μπαίνουν οι βάσεις μιας ολόκληρης ζωής .Ακόμα κι αν δεχτούμε αυτό τον ισχυρισμό τίποτα δεν μπορεί να καταρρίψει την απόδειξη
οτι το μέλλον αρχίζει πάντα τώρα.Τι γίνεται όμως όταν το παρελθόν δεν αφήνει να ακολουθήσει κανείς το δρόμο για το μέλλον ;΄Όλοι έχουμε νιώσει άγνωστες φωνές μέσα μας που δεν τις ελέγχουμε να ζητούν ελεημοσύνη και φαντάσματα στιγμές να απαίτουν δικαιοσύνη .Είναι στιγμές που ο εαυτός βυθίζει το κεντρί στο ίδιο του το σώμα ,όπως ο σκορπιός .Κι ενώ εχει βιώσει μια φορά το πόνο σαν άλλος αναστενάρης ''βιάζει ''ο εαυτός τον εαυτό να ξαναζήσει την απωθήμενη τραυματική μνήμη ως καθαρτικό και ανώδυνο σύμπτωμα της ολικής του μεταμόρφωσης σε ένα νεο εαυτό που ανατέλλει μετά την αυτοκαταστροφή .Αυτοκαταστροφή που είναι σημαντική γιατί μόνο μέσα απ' αυτή μπορούν το είναι κι η ψυχή να αναγεννηθούν .Κι αν ακόμα εξακολουθείς να πέφτεις στη παγίδα ,κι αν ακόμα δεν μπορείς να προσπεράσεις αυτο το λάθος;
''Βγάλε αυτό το λάθος έξω απο τη σπηλιά .Συρρικνωσέ το τόσο ώστε να γίνει μια πανομοιότυπη του μινιατούρα .Κρατήσε τη εικόνα μέσα στην τσέπη σου σαν φυλακτό,σαν υπενθύνιση ,για να μη δώσεις ξανά στο λάθος ζωή.Όποτε νιώθεις να ξαναπέφτεις στην ίδια παγίδα ,βάλε το χέρι σου στη τσέπη και νιώσε το λάθος αιχμηρό ανάμεσα στα δαχτυλά σου.Άφησε τη χειρονομία αυτη να αποκρούσει το σφάλμα.''
Θάψτε το παρελθόν αν δεν θέλετε να σας θάψει αυτο.Οι άνθρωποι που ζουν με το παρελθόν έχουν κάνει φαντάσματα τους εαυτούς τους .Η νοσταλγία είναι ένας βρικόλακας .Θυμάσαι τη Μις Χάβισαμ, τη πικραμένη γεροντοκόρη στις Μεγάλες Προσδοκίες του Ντίκενς;Προδομένη,την ημέρα του γάμου της,απο τον αγαπημένο της ,ακόμα περιπλανιέται στη ζοφερή της έπαυλη με το νυφικό της,μια φυλακισμένη του παρελθόντος.Η ζωή είναι σύντομη που δεν περισσεύει καιρός για τα περασμένα.Ο ζωντανός δυναμικός άνθρωπος λέει ο Γκαίτε πρέπει να κρατά απο το παρελθόν μόνο τα σωστά (Οι αναμνήσεις είναι ο μοναδικός παράδεισος απο τον οποίο δεν μπορεί κανείς να μας διώξει )και να προσθέτει καινούρια που κι αυτά θα δοκιμαστούν . Οι χαμένοι ζουν στο παρελθόν .Οι νικητές μαθαίνουν απο το παρελθόν (ιχνογραφεί μια συνεχή γραμμή μέσα απο τις αλλαγές που βιώσαμε)και απολαμβάνουν να δουλεύουν στο παρόν για να κερδίσουν στο μέλλον .Οι πιο μεγάλες ομορφιές της ζωή μας βρισκονται μπροστά μας .Μόνο όσοι δεν ξέρουν να ζουν το σήμερα ,ζουν με το παρελθόν.
Καλημέρα με εσωτερική αρμονία και τύχη!
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
ΓΙΝΕ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Πάντα πιστεύω πως αν υποχωρήσεις σε κάτι απο φόβο ,αυτός ο φόβος θα σε στοιχειώνει για πάντα .Ο φόβος είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν μικροί .Η αλλαγή είναι η ουσία της ζωής .Στην Αμερική επικρατεί η φράση ''αν δεν εχεις ρισκάρει τίποτα ,δεν έχεις κερδίσει τίποτα ''.
Μ 'αυτη τη λογική πολλοί θα έχουν να μετρήσουν πολλά ''τίποτα''στη ζωή τους.Αλλά μη μετράς, υπάρχει λύση εφ' οσον ξέρουμε την αιτία .Οι ψυχολόγοι αποδίδουν την ''αιτία του
κακού ''που ένας άνθρωπος παγιδέυεται σε μια κατάσταση ενώ γνωρίζει οτι αυτή τον
καταστρέφει στο φόβο.Ο φόβος μας κρατά σιδηροδέσμιους στη κόλαση αλλά ποιός σπάει τις αλυσίδες ;
Όλοι έχουμε σκεφτεί να επιχειρήσουμε ενα νέο βήμα,είτε αυτο έχει να κάνει με τη προσωπική η ακόμα και την επαγγελματική μας ζωή ,αλλά αυτό το ''sauter le pas''δεν έρχεται ποτέ .Γιατί το μυαλό πραγματοποι΄ςντας μια τρελή κούρσα σκέψεων ,τρέμει την αλλαγή, η
οποιαδήποτε κατάσταση μετά απ' αυτή, γεμίζει το νου με ανασφάλειες και ερωτήσεις που δεν παίρνουν απάντηση απο πουθενά .
Το κλειδί για την αλλαγή είναι ΄ν' αφήσεις πίσω το φόβο σου .Το θέμα δεν είναι να κρατάς καλά χαρτιά, αλλά να παίζεις καλά ένα άσχημο φύλλο κι αυτό θέλει πείρα και Πείρα είναι μια φλόγα που φωτίζει μόνο εκείνους που καίει.Απλοποίησε τα πράγματα .Πάντα κάτι χάνουμε και κάτι κερδίζουμε .Η ζωή άλλωστε απο μόνη της είναι ορειβασία ,είναι να πηδάς με αλεξίπτωτο,να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι .Μη φοβάσαι το ρίσκο.Μη φοβάσαι να τολμάς .Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να παρομοιαστεί με Ζωγράφο. Η ζωή μας είναι ένας καμβάς. Και ο τρόπος που ζούμε ' η ζωγραφική μας. Υπάρχουν άνθρωποι που διαλέγουν τα παλ χρώματα, γιατί φοβούνται τα έντονα.Διαλέγουν τα κλασσικά.Αν το σκεφτεί κανείς ΩΡΑΙΟΙ οι ήρεμοι καμβάδες, αλλά και ΒΑΡΕΤΟΙ.'Τι ;προτιμάς να επαναπαυτείς σε μια βαρετή ζωή-Που να τρέχεις τώρα;''-Αυτή τη σκέψη δεν την έκανες ποτέ -.Οι απραγματοποίητες επιθυμίες μας γίνοντε τροφοδότης μιας ανελέητης πυρκαγιάς που απροκάλυπτα ζητά να μας παρασύρει στη κάθαρση .Μη τρέμεις στην ιδέα πως κάποια μέρα θα τελειώσει η ζωή σου,τρέμε στη ιδέα πως αυτή μπορεί να μην άρχισε ποτέ .Δεν θα κερδισεις ποτέ αν δεν ξεκινήσεις ποτέ .Η ζωή ειναι γενναιόδωρη με αυτούς που τολμούν να ζουν το προσωπικό τους μύθο ,με αυτούς που εξερευνούν,με αυτούς που κάνουν λάθη ,με αυτούς που πέφτουν στο κενό πριν κοιτάξουν ,με αυτούς που αλλάζουν.Όταν σταματήσεις να αλλάζεις ,έχεις τελειώσει .
Σε λίγες μέρες ανατέλλει μια καινούρια σεζόν .Δες τη σαν μια καινούρια μέρα .Ξεκίνα απο τα πιο απλά, τόλμησε μικρές αλλαγές στη καθημερινότητα .Ο κυρίαρχος του κόσμου ειναι ισχυρός ,ο κυρίαρχος του εαυτού του πανίσχυρος .Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δείς στον κόσμο .
Μ 'αυτη τη λογική πολλοί θα έχουν να μετρήσουν πολλά ''τίποτα''στη ζωή τους.Αλλά μη μετράς, υπάρχει λύση εφ' οσον ξέρουμε την αιτία .Οι ψυχολόγοι αποδίδουν την ''αιτία του
κακού ''που ένας άνθρωπος παγιδέυεται σε μια κατάσταση ενώ γνωρίζει οτι αυτή τον
καταστρέφει στο φόβο.Ο φόβος μας κρατά σιδηροδέσμιους στη κόλαση αλλά ποιός σπάει τις αλυσίδες ;
Όλοι έχουμε σκεφτεί να επιχειρήσουμε ενα νέο βήμα,είτε αυτο έχει να κάνει με τη προσωπική η ακόμα και την επαγγελματική μας ζωή ,αλλά αυτό το ''sauter le pas''δεν έρχεται ποτέ .Γιατί το μυαλό πραγματοποι΄ςντας μια τρελή κούρσα σκέψεων ,τρέμει την αλλαγή, η
οποιαδήποτε κατάσταση μετά απ' αυτή, γεμίζει το νου με ανασφάλειες και ερωτήσεις που δεν παίρνουν απάντηση απο πουθενά .
Το κλειδί για την αλλαγή είναι ΄ν' αφήσεις πίσω το φόβο σου .Το θέμα δεν είναι να κρατάς καλά χαρτιά, αλλά να παίζεις καλά ένα άσχημο φύλλο κι αυτό θέλει πείρα και Πείρα είναι μια φλόγα που φωτίζει μόνο εκείνους που καίει.Απλοποίησε τα πράγματα .Πάντα κάτι χάνουμε και κάτι κερδίζουμε .Η ζωή άλλωστε απο μόνη της είναι ορειβασία ,είναι να πηδάς με αλεξίπτωτο,να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι .Μη φοβάσαι το ρίσκο.Μη φοβάσαι να τολμάς .Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να παρομοιαστεί με Ζωγράφο. Η ζωή μας είναι ένας καμβάς. Και ο τρόπος που ζούμε ' η ζωγραφική μας. Υπάρχουν άνθρωποι που διαλέγουν τα παλ χρώματα, γιατί φοβούνται τα έντονα.Διαλέγουν τα κλασσικά.Αν το σκεφτεί κανείς ΩΡΑΙΟΙ οι ήρεμοι καμβάδες, αλλά και ΒΑΡΕΤΟΙ.'Τι ;προτιμάς να επαναπαυτείς σε μια βαρετή ζωή-Που να τρέχεις τώρα;''-Αυτή τη σκέψη δεν την έκανες ποτέ -.Οι απραγματοποίητες επιθυμίες μας γίνοντε τροφοδότης μιας ανελέητης πυρκαγιάς που απροκάλυπτα ζητά να μας παρασύρει στη κάθαρση .Μη τρέμεις στην ιδέα πως κάποια μέρα θα τελειώσει η ζωή σου,τρέμε στη ιδέα πως αυτή μπορεί να μην άρχισε ποτέ .Δεν θα κερδισεις ποτέ αν δεν ξεκινήσεις ποτέ .Η ζωή ειναι γενναιόδωρη με αυτούς που τολμούν να ζουν το προσωπικό τους μύθο ,με αυτούς που εξερευνούν,με αυτούς που κάνουν λάθη ,με αυτούς που πέφτουν στο κενό πριν κοιτάξουν ,με αυτούς που αλλάζουν.Όταν σταματήσεις να αλλάζεις ,έχεις τελειώσει .
Σε λίγες μέρες ανατέλλει μια καινούρια σεζόν .Δες τη σαν μια καινούρια μέρα .Ξεκίνα απο τα πιο απλά, τόλμησε μικρές αλλαγές στη καθημερινότητα .Ο κυρίαρχος του κόσμου ειναι ισχυρός ,ο κυρίαρχος του εαυτού του πανίσχυρος .Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δείς στον κόσμο .
Καλημέρα και Καλή μας Τύχη
16/12/2009 Γιώργος Κατσαντώνης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)